بهاء الدين محمد بن مؤيد بغدادي
64
التوسل إلى الترسل ( فارسى )
مصفى گرداند ، و موايد علوم را باقداح ايضاح مهنا كند « 1 » . و لا تجعل الشورى عليك عضاضة « 2 » * فريش الخوافى « 3 » راقدا « 4 » للقوادم « 5 » چه كه « 6 » در حق اكمل خلايق و افضل موجودات - كه از رزانت راى و متانت عمل بمثابت و درجهء استبداد بود نه در حالت حاجت استمداد - فرمان ربّانى چنين نفاذ يافت كه وَ شاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ( الأية ) . و مىفرماييم ( تا در راه « 7 » ) وصول ارباب دواعى و اصحاب دعاوى بمجلس خويش گشاده دارد ، و نقاب احتشام و حجاب امتناع از پيش برگيرد ، و در وقت استماع كلام متحا كمين بر موجب كلام نبوى كه اذا اختصما « 8 » اليك اثنتان « 9 » فسو بينهما « 10 » فى اللحظ و اللفظ التفات خاطر با هر « 11 » دو جانب يكسان دارد ، و از ترجيحى كه بغرض ( موسوم و تفضيلى كه بارشأ « 12 » ) منسوب باشد اجتناب نمايد ، ميان « 13 » شريف وردى « 14 » و فقير و غنى در عقد قضيت از حد سويت نچسبد « 15 » ، قال الله تعالى إِنْ يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيراً فَاللَّهُ أَوْلى بِهِما ( الأية « 16 » ) ، تا همگنان به قوت دل و اتساع ( امل در استنجاح « 17 » ) مقاصد و حاجات و استفتاح ابواب طلبات مىكوشند ، و حقى « 18 » كه از راه شريعت ثابت كند « 19 » مىيابند . و مىفرماييم تا البته بخويشتن گرد حمايت و عنايت كه كمين جاى ضلالت و غوايتست نگردد ، و بسخن هيچ حامى و مغنى « 20 » درين معنى نيز « 21 » التفات ننمايد ، و به نيت صادق و اطماع « 22 » كاذب را از ممانعت آنچه شرايط شرع است بريده
--> ( 1 ) سازد ، شعر . ( 2 ) غضاضة . ( ش ، ننك و خوارى ) ( 3 ) ش ، بالهاى كوتاه مرغ كه زير بغل آنست . ( 4 ) ظ ، رافد ( بمعنى تكيهگاه و حافظ و ياور ) . ( 5 ) ش ، بالهاى دراز مرغ كه شپهر گويند . ( 6 ) سا . ( 7 ) تا راه . ( 8 ) اختصمنا ( ظ ، اختصم ) . ( 9 ) اثنان . ( 10 ) بهما . ( 11 ) بهر . ( 12 ) مشوب و بفضل كه بارتشاء . ( 13 ) و ميان . ( 14 ) و دنى . ( 15 ) ش ، چسبيدن در اينجا بمعنى ميل و محاباة است . ( 16 ) سا . ( 17 ) عمل و استنجاح . ( 18 ) بحقى . ( 19 ) مىكنند ( ظ ، كنند ) . ( 20 ) و معنى ( ش ، تكليف شاقكننده و دردسردهنده ) . ( 21 ) سا . ( 22 ) اطماع .